
AYVALIK’TAN BİR AN
NOTLAR VE DİĞERLERİ
Hayatta ne kadar çok mümkün var. Bazen yorgunluktan, bazen körlükten, bazen de yanlış seçimlerden göremiyoruz.
Geçen sene yazdığım bir notu yeniden okudum. 2025’in dümdüz, boğucu ve isteksiz geçeceğini kabul etmişim. Kendime, bu yıl hiçbir şey yapmak istemediğimi ve yapmayacağımı yazmışım. Olası gezileri, arkadaşlıkları, yaşamı askıya almışım. Bana dokunan herkese aynı şeyi söylemişim: “İstemiyorum.”
Öyle olması gereken bir yıldı ve öyle de oldu.
Bu yıla başlarken zamandan en çok istediğim şey: heves. Yeni tariflere, yeni yazılara, yeni yollara ve yeni başlangıçlara… Ve gerçek bir dostluğa.
Artık herhangi bir şeyin “-mış gibi” olmasına tahammül edemiyorum. Öyle olan ne varsa hayatımdan çıkarıyorum. Yerine daha gerçek şeylerin gelmesini istiyorum. Ama bunun da bir dönem olduğunu biliyorum. Fazla ciddiye almamaya çalışıyorum. Bugün istemediğim bir şeyi, yarın yeniden isteyebilirim.
Kendimi olaylara ve ilişkilere zorlamadan yaşamak istiyorum bu yılı. Kimseye fazlaca ilişmeden, ilişilmeden.


Yorum bırakın